Συντάκτης: fkaloudis

Το Σχολείο μας, το Σάββατο 4 Μαρτίου 2023 φιλοξένησε το 8ο Μαθητικό Συμπόσιο Γυμνασίων Αττικής UNESCO σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO.

Ήταν μια ξεχωριστή διοργάνωση, καθώς σηματοδοτούσε και τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ίδρυση του δικτύου ASPnet από την UNESCO, που ξεκίνησε με 33 χώρες και σήμερα συμμετέχουν 182 χώρες με 12.000 σχολεία, αριθμός που συνέχεια αυξάνεται.

Το θέμα του φετινού Συμποσίου ήταν «Η Ενεργειακή κρίση στην καθημερινότητα μας», ένα θέμα πιο επίκαιρο από ποτέ με άξονες συζήτησης «Μαθαίνω, Νιώθω, Ενεργώ» που συνδέονται με την εκπαίδευση για την παγκόσμια ιδιότητα του πολίτη. 150  μαθητές από 15 Γυμνάσια της Αττικής συνεργάστηκαν σε επιτροπές, κατέληξαν σε πορίσματα, τα οποία παρουσιάστηκαν από τους Προέδρους και τους Γραμματείς των Επιτροπών στη Γενική Συνέλευση και τέθηκαν προς ψήφιση από τα υπόλοιπα παιδιά.

Κατά την έναρξη του Συμποσίου απηύθυναν χαιρετισμούς, η Διεύθυνση του Σχολείου, εκπρόσωποι του Υπουργείου Παιδείας, της  Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας και η Εθνική Συντονίστρια ASPnet Ελλάδος. Στο πλαίσιο του Συμποσίου παρουσιάστηκαν από τις μαθητικές ομάδες καλλιτεχνικά δρώμενα σχετιζόμενα με το θέμα του Συμποσίου ενώ στο κλείσιμο η χορωδία και η ορχήστρα του Σχολείου μας έστειλαν μελωδικό μήνυμα ειρήνης, ελπίδα και αισιοδοξίας  μέσα από τα τραγούδια «Ειρήνη στη Γη», «Αλυσίδες Ειρήνης» και «We are the world».

Μέσα από αυτή τη μαθητική γιορτή αλλά και σειρά άλλων δράσεων του Δικτύου ASPnet, τα σχολεία μέλη προωθούν τα ιδανικά της UNESCO για την εκτίμηση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας, της ισότητας των φύλων, της κοινωνικής προόδου, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, του σεβασμού της διαφορετικότητας και της διεθνούς αλληλεγγύης.

Χαρακτηριστική είναι η σχετική αναφορά της κυρίας Βέρας Δηλάρη, Εθνικής Συντονίστριας ASPnet Ελλάδος για τον στόχο των σχολείων του Δικτύου και των μαθητών τους, κατά τον χαιρετισμό της στο το 8ο Μαθητικό Συμπόσιο Γυμνασίων Αττικής UNESCO : «Ο κοινός στόχος όλων των σχολείων ASPnet παγκόσμια είναι να οικοδομηθεί η ειρήνη στο μυαλό των παιδιών και των νέων, μέσα από προγράμματα και δράσεις κα με τρεις σαφείς προτεραιότητες: εκπαίδευση για βιώσιμη ανάπτυξη, παγκόσμια εκπαίδευση για την ιδιότητα του πολίτη, διαπολιτισμική μάθηση και πολιτιστική κληρονομιά. Αυτός ο αρχικός στόχος, μετά από 70 χρόνια είναι επίκαιρος και σήμερα. Η ανθρωπότητα και ο πλανήτης βρίσκονται σε σημείο καμπής. Είναι ώρα για δράση, προτάσεις, δικτύωση, ανταλλαγή ιδεών και εμπειριών, είναι η δική σας ώρα!

Πράγματι, είναι η δική μας ώρα να αναλάβουμε δράση!

Από το μαθητή του ΙΒ1, Φίλιππο Ακύλα Καλούδη

Ένα τεστ γνώσεων για την κλιματική αλλαγή και την προστασία του περιβάλλοντος

1) Το Σεπτέμβριο του 2015, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε 17 «Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης», οι οποίοι εκφράζουν τις σύγχρονες παγκόσμιες προκλήσεις, σε μια προσπάθεια να ανταποκριθούν αποτελεσματικά όλες οι χώρες στα παγκόσμια προβλήματα. Σύμφωνα με το Στόχο 13, η μεγαλύτερη απειλή για την ανάπτυξη είναι:  

(Α) Η ρύπανση 

(Β) Η κλιματική αλλαγή 

(Γ) Το λιώσιμο των παγόβουνων 

(2) Τι είναι η Κλιματική Αλλαγή; 

(Α) H μεταβολή στο κλίμα που οφείλεται άμεσα ή έμμεσα σε ανθρώπινες δραστηριότητες, διακρίνοντας τον όρο από την κλιματική μεταβλητότητα που έχει φυσικά αίτια. 

(Β) H αλλαγή που συμβαίνει στο κλίμα κάθε 10-20 χρόνια. 

(Γ) Ο τρόπος που έχουν επηρέασαν το φυσικό περιβάλλον για δεκαετίες οι παλαιάς τεχνολογίας συσκευές, οι οποίες πρέπει να αντικατασταθούν.  

(3) Το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου  

(Α) Αφορά στη μείωση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της Γης  

(Β) Αφορά στην αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της Γης  

(Γ) Προκαλείται από την έλλειψη οξυγόνου 

(4) Σε παγκόσμιο επίπεδο, ποιος από τους ακόλουθους οικονομικούς τομείς εκπέμπει το μεγαλύτερο ποσοστό εκπομπών αερίων θερμοκηπίου; 

(Α) Μεταφορές 

(Β) Βιομηχανία 

(Γ) Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας 

(5) Ποιες από τις παρακάτω αλλαγές στις διατροφικές μας συνήθειες θα μπορούσε να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής; 

(Α) Η κατανάλωση περισσότερων τροφίμων που παράγονται σε θερμές χώρες 

(Β) Η μείωση της κατανάλωσης κρέατος. 

(Γ) Η κατανάλωση μόνο μαγειρεμένων τροφίμων. 

(6) Ποιες από τις παρακάτω συνήθειες θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής;  

(Α) Η εξοικονόμηση ενέργειας.  

(Β) Η χρήση οικολογικών μέσων μεταφοράς. 

(Γ) Όλα τα παραπάνω.  

(7) Τι δείχνει το ενεργειακό σήμα μιας συσκευής; 

(Α) Την κατανάλωση ενέργειας. 

(Β) Το επίπεδο ενεργειακής απόδοσης. 

(Γ) Την κατανάλωση ενέργειας, το επίπεδο ενεργειακής απόδοσης, την κατανάλωση νερού, το επίπεδο θορύβου και άλλες παραμέτρους ανάλογα με το προϊόν. 

(8) Με ποια Συμφωνία ή Πρωτόκολλο δεσμεύτηκαν τα κράτη να ελαττώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου; 

(Α) Πρωτόκολλο του Κιότο  

(Β) Συμφωνία του Παρισίου  

(Γ) Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ  

(9) Για να αποτραπεί η κλιματική αλλαγή, η διεθνής κοινότητα στο πλαίσιο της “Συμφωνίας του Παρισιού” COP -21, συμφώνησε να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο. Ποιο είναι αυτό το επίπεδο;  

(Α) 4°C πάνω από τη θερμοκρασία του πλανήτη μετά από τη βιομηχανική επανάσταση. 

(Β) 2°C πάνω από τη θερμοκρασία του πλανήτη πριν από τη βιομηχανική επανάσταση. 

(Γ) 10°C πάνω από τη θερμοκρασία του πλανήτη πριν από τη βιομηχανική επανάσταση. 

(10) Ποιος είναι ο βασικός στόχος της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας (Green Deal); 

(Α) Η Ευρώπη ως το 2050 να είναι μια ουδέτερη κλιματικά ήπειρος. 

(Β) Να τοποθετηθούν φωτοβολταϊκά πάνελ στις οροφές του 20% των ευρωπαϊκών κτιρίων ως το 2030. 

(Γ) Να αναδασωθούν 1.000.000 στρέμματα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής ως το 2030. 

Σωστές Απαντήσεις 

1-Β, 2-Α, 3-Β 4-Γ, 5-Β, 6-Γ, 7-Γ, 8-Α, 9-Β, 10-Α 

Από τον μαθητή του ΙΒ1, Φίλιππο Ακύλα Καλούδη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αποσταθεροποίηση του κλίματος και αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, που σύμφωνα με τους επιστήμονες οφείλεται κυρίως σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες όπως η βιομηχανοποίηση και εκτεταμένη χρήση ορυκτών καυσίμων, η ευρεία χρήση λιπασμάτων στην γεωργική παραγωγή, η αποψίλωση των δασών, η ανεξέλεγκτη διάθεση απορριμμάτων. Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι μεταξύ άλλων τα ακραία καιρικά φαινόμενα (έντονες βροχοπτώσεις ή καύσωνες και ξηρασίες), το λιώσιμο των πάγων στις πολικές περιοχές, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, συνέπειες που επηρεάζουν πολλές πτυχές της ζωής μας.  

Σύμφωνα με την UNESCO,  στο πλαίσιο των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης και συγκεκριμένα του Στόχου 4 για την ποιοτική εκπαίδευση και του Στόχου 13 για την δράση για το κλίμα «η εκπαίδευση έχει καθοριστική σημασία στο να βοηθήσει τους πληθυσμούς να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να ενθαρρύνουν τις αλλαγές στις στάσεις και τις συμπεριφορές που απαιτούνται για να αντιμετωπίσουν τις αιτίες της κλιματικής αλλαγής, να υιοθετήσουν πιο βιώσιμους τρόπους ζωής και να αναπτύξουν δεξιότητες που υποστηρίζουν διαφορετικές οικονομίες, καθώς και να προσαρμοστούν στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής».  

Η αναγκαιότητα της «κλιματικής εκπαίδευσης» έχει αναγνωριστεί και από τα κράτη ως μέσο αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στο πλαίσιο διεθνών συνθηκών/συμφωνιών για το περιβάλλον και για την προστασία από την αλλαγή του κλίματος, όπου τα συμβαλλόμενα κράτη «δεσμεύονται να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν προγράμματα εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της σε εθνικό και διεθνές επίπεδο». 

Η εκπαίδευση αυτή στο πλαίσιο του σχολικού προγράμματος, θα μπορούσε να αποσκοπεί στην ενημέρωση των μαθητών σε θέματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης και πως με τη συμπεριφορά μας μπορούμε να συμβάλλουμε στην μείωσή της, προστασίας  της βιοποικιλότητας, εξοικονόμησης ενέργειας, βιώσιμης διατροφής, κυκλικής οικονομίας, ανακύκλωσης κλπ. Μέσα από την γνώση, οι μαθητές, οι μαθητές, οι νέοι άνθρωποι, με ενσυναίσθηση, μπορούν να διαμορφώσουν συνήθειες και τρόπους συμπεριφοράς αλλά και να συμμετέχουν στην λήψη αποφάσεων που προωθούν την αειφόρο ανάπτυξη, την ανάπτυξη δηλαδή που δεν θα επιβαρύνει το περιβάλλον αντιμετωπίζοντας έτσι και το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.   

Ενδιαφέρονται όμως οι νέοι για την κλιματική αλλαγή και την προστασία του περιβάλλοντος; 

Ποιος δεν γνωρίζει την Γκρέτα Τουνμπεργκ, η οποία με την επαναλαμβανόμενη διαμαρτυρία της για το κλίμα έξω από το Σουηδικό κοινοβούλιο προσέλκυσε το ενδιαφέρον των μέσων παγκοσμίως και με το κίνημα “Fridays for Future”, έγινε παγκόσμιο σύμβολο του ακτιβισμού των νέων και οικολογικής συνείδησης;  

Ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κανείς με τον ακτιβιστικό τρόπο δράσης της Γκρέτα Τουνμπεργκ και του κινήματος “Fridays for Future”, δεν μπορεί παρά να δεχτεί ότι κατάφερε να προβληματίσει τη νέα γενιά για ένα υπαρκτό πρόβλημα που όλοι εμείς θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε. Μέσα λοιπόν από την εκπαίδευση, όλοι εμείς, οι πολίτες του αύριο, με την κατάλληλη γνώση, μπορούμε να διαμορφώσουμε συνήθειες και πρακτικές και να αναλάβουμε δράσεις που θα βοηθήσουν το περιβάλλον και τον πλανήτη μας, ικανοποιώντας τις ανάγκες μας κατά τρόπο που δεν θα διακινδυνεύσει τις ανάγκες των μελλοντικών γενεών!  

Απο το μαθητή του ΙΒ1, Φίλιππο Ακύλα Καλούδη

24 Φεβρουαρίου 2022.

Ολόκληρη η ανθρωπότητα κρατούσε την ανάσα της, ξεσκόνιζε τα βιβλία της Ιστορίας και παρακολουθούσε έντρομη τις εξελίξεις στα μέτωπα του Τσερνίχιβ, του Ντανιέτσκ, του Λουγχάνσκ, της Κριμαίας, του Κιέβου.

Η εκτύλιξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» της Ρωσίας στην Ουκρανία ήταν πλέον γεγονός, με τις εικόνες της σύρραξης να φέρνουν μνήμες από άλλες εποχές. Και οι εικόνες αυτές μας τρομάζουν, συνθέτοντας το ψηφιδωτό του δεύτερου πολέμου που βιώνει η Ευρώπη μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Και τώρα, μετάβαση στο μέλλον.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την έκρηξη του προαναφερθέντος πολέμου, με τη διεθνή κοινότητα, σχεδόν πεισματικά, να παραμένει αδρανή. Και, παράλληλα, με το ίδιο – αν όχι με μεγαλύτερο – πείσμα, μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως να ξεσπά με μανιασμένη λύσσα, με απώτερο σκοπό την ερήμωση της γειτονικής της χώρας. Και εμείς, απαθείς, απλά να παρακολουθούμε.

Τις σφαγές. Τους βομβαρδισμούς. Τον ζωντανό εφιάλτη.

Και ίσως απλά να πιάνουμε το τηλεκοντρόλ και να αλλάζουμε κανάλι.

Μα ίσως ήρθε η ώρα να περάσουμε το στάδιο της εικόνας, και να αντικρίσουμε, πίσω της, τον καθρέφτη του ανθρωποκτόνου ψηφιδωτού του ανθρώπου. Γιατί, πάντα, σε κάθε χρόνο, σε κάθε εποχή, υπάρχει ένα έναυσμα που οδηγεί σε μαζικές γενοκτονίες. Γιατί πάντα υπάρχει μια τέτοια καλοστημένη αφορμή, η οποία καλύπτει τέλεια την πραγματική αιτία που κρύβει πίσω της ένας τέτοιος πόλεμος.

Μια αφορμή, ένα είδωλο, το είδωλο μιας Ωραίας Ελένης, εκείνης που θέρισε αμέτρητες ζωές λόγω της απαστράπτουσας ομορφιάς της. Ένα είδωλο της Ωραίας Ελένης, που προσελκύει αναρίθμητες ορδές ανθρώπων, καλώντας τες να σφαγούν στον βωμό της αξίας του. Και οι άνθρωποι, πολεμοχαρείς, βάρβαροι, αιμοβόροι, ζωώδεις, νομοτελειακά καταλήγουν να αλληλοεκτελούνται.

«Η υπεράσπιση των ανθρώπων, που επί οκτώ χρόνια υφίστανται διωγμούς και γενοκτονία από το καθεστώς του Κιέβου» αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της αιτιολόγησης της εισβολής από τη Ρωσία, με τα λόγια αυτά να συναρμολογούν την Ωραία Ελένη του δικτάτορα Πούτιν. Είναι όμως λίγο οξύμωρο που οι άνθρωποι μένουν στο αποτέλεσμα αυτής της διακήρυξης, και όχι στην αιτία, μιας και η αιτία μάς ταξιδεύει 85 χρόνια πίσω. Στο 1938.

12 Μαρτίου 1938.

Η πανηγυρική προέλαση της 8ης στρατιάς της Βέρμαχτ στα σύνορα της Αυστρίας, όπου και έγινε δεκτή με ναζιστικούς χαιρετισμούς και χιτλερικές σημαίες, αποτέλεσε την αναπάντεχη ολοκλήρωση του Blumenskrieg, με την προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία να είναι είναι πλέον γεγονός και τα θεμέλια, που θα έδιναν το εναρκτήριο λάκτισμα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, να έχουν μόλις τεθεί.

«Μερικές ξένες εφημερίδες έκαναν λόγο για επίπτωσή μας στην Αυστρία με βάρβαρες μεθόδους. Μπορώ μόνο να πω ότι ακόμη και νεκροί θα ψεύδονται. Αγωνίστηκα για να κερδίσω την αγάπη του λαού μου, αλλά, όταν διέσχισα τα μέχρι προχτές σύνορα, συνάντησα ένα ρεύμα αγάπης που όμοιό του δεν είχα δοκιμάσει ποτέ. Δεν ήρθαμε ως τύραννοι, αλλά ως απελευθερωτές». Αυτή ήταν η καταχειροκροτημένη δήλωση του Αδόλφου Χίτλερ στην ενθουσιασμένη κοσμοπλημμύρα 200.000 κατοίκων της Αυστρίας, που είχαν συγκεντρωθεί στην Πλατεία των Ηρώων για να ακούσουν τα λόγια του λυτρωτή τους, ο οποίος δήλωνε την επίσημη πλέον προσάρτηση της Αυστρίας στο κράτος του Γ’ Ράιχ.

Μια δήλωση, και μια ενέργεια, που πέρασαν αδιάφορες στην παγκόσμια κοινότητα, με τους Times μάλιστα να σχολιάζουν πως ό,τι έκανε ο Χίτλερ στην Αυστρία, είχαν κάνει και οι Άγγλοι στη Σκωτία πριν από 200 χρόνια. Γιατί να υπήρχε λόγος ανησυχίας;

Άλλωστε… η τολμηρή κίνηση του Χίτλερ, παρόλο που ήταν πλήρως αντίθετη με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, ήταν απλά μια προσπάθεια επανένωσης των γερμανόφωνων πληθυσμών της Γερμανίας και της Αυστρίας.

Και αργότερα και της Τσεχοσλοβακίας. Και έπειτα και της Πολωνίας, γεγονός που συνεκδοχικά οδήγησε στην κήρυξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, ο οποίος είχε συνολικά 85.000.000 ανθρώπινα θύματα.

Κι όμως… γιατί να υπήρχε λόγος ανησυχίας;

Γιατί να υπήρχε λόγος ανησυχίας, εφόσον το 1914, αφορμόμενα από τη δολοφονία ενός μόνο ανθρώπου, του Αρχιδούκα Φερδινάνδου της Αυστροουγγαρίας, τα ευρωπαϊκά κράτη πυροδότησαν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο που μέτρησε 66.000.000 νεκρούς;

Γιατί να υπήρχε λόγος ανησυχίας, εφόσον τον 15ο και τον 16ο αιώνα οι κονκισταδόρες αφάνισαν μια ολόκληρη ήπειρο, στο όνομα της αποκαλούμενης «εκμετάλλευσης της νεοανακαλυφθείσας Αμερικής», γεγονός που έθεσε τα θεμέλια του άκρατου ευρωπαϊκού ιμπερλιασμού και της εμποροποιήσης του «θεσμού» της δουλείας;

Γιατί να υπήρχε λόγος ανησυχίας, εφόσον το 1337 εξερράγη ο Εκατονταετής Πόλεμος μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, απλά και μόνο επειδή υπήρχαν διχογνωμίες αναφορικά με τη διεκδίκηση του θρόνου της Γαλλίας;

Γιατί να υπήρχε λόγος ανησυχίας, εφόσον το 2022 ο Πούτιν ξεκίνησε μια εκστρατεία χειραφέτησης των ρωσόφωνων περιοχών Ντόνετσκ και Λουχάνσκ, χρησιμοποιώντας τους ίδιους λόγους με αυτούς που χρησιμοποίησε ο Αδόλφος Χίτλερ το 1938;

Ζούμε σε μια εποχή, όπου, καλώς ή κακώς, είμαστε περικυκλωμένοι από είδωλα. Από είδωλα της Ωραίας Ελένης, τα οποία, παρασέρνοντάς μας να τα κυνηγήσουμε, μας αναγκάζουν να θυσιάσουμε στον βωμό τους αίματα και ιδέες, θυσίες περισσότερες από όσα αξίζουν. Κι όλα αυτά, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσουμε ότι, στο τέλος της μέρας, τα είδωλα εκείνα ήταν ανούσιος αιθέρας.

Τα είδωλα εκείνα ήταν ανούσιος αιθέρας, μύθοι της Ωραίας Ελένης που δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από το casus beli ενός επεκτατικού πολέμου. Ήταν άσκοπος θάνατος, ανάξιος του αίματος και των νεκρών. Ήταν απλά μια ακόμη απόπειρα των πλουσίων κρατών να γίνουν ακόμα πλουσιότερα, και η εκπνοή τους δεν ήταν παρά μια πληθώρα αμέτρητων μαρμαρένιων εκτάσεων, γεμάτων σταυρούς.

Ζούμε λοιπόν στην εποχή του βόμβου και της αμετροέπειας, κι όμως βιώνουμε μια αναπάντεχη, μια κάπως απροσδιόριστη, ψυχική σιωπή. Ζούμε κατακλυσμένοι από ειδήσεις κι από μηνύματα κι από ιδέες κι από καταχειροκροτημένες διακηρύξεις, κι όμως όλα αυτά είναι τόσο απύθμενα βουβά. Ζούμε στην εποχή της βαβούρας, ενώ αυτοπροσδιοριζόμαστε από μια καταλυτική σιγή.

Σιγή. Σχεδόν απόκοσμη σιγή. Σαν από τάφο.

Σαν από μια πληθώρα αμέτρητων μαρμαρένιων εκτάσεων, γεμάτων σταυρούς.

Και ίσως, σε αυτή τη σιγή, να μας παρουσιάζεται ένα δίλημμα.

Θα αρχίσουμε, άραγε, να εντρυφούμε στο είναι της κοινωνικοπολιτικής ιστορίας και της επικαιρότητας, ή θα παραμείνουμε προσκολλημένοι στο φαίνεσθαι; Θα αρχίσουμε να αμφισβητούμε ουσιαστικά τα ωραιοποιημένα λεγόμενα της κάθε πηγής πολιτικής εξουσίας, ή θα συνεχίσουμε να ακούμε, παραμένοντας εντούτοις βουβοί; Θα αρχίσουμε να δρούμε ως ενεργοί πολίτες, λαμβάνοντας ουσιαστικές πρωτοβουλίες για τη μεταστροφή της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας, ή θα αρκεστούμε στο να είμαστε απαθείς, όντας στο πρίσμα της εν δυνάμει αδιαφορίας μας για το μέλλον των επόμενων γενιών, αφήνοντας τον κόσμο τριγύρω μας να καίγεται;

Υπάρχει ένα σημείο στην αστρονομία, το λεγόμενο σημείο Κ, το οποίο είναι η χρονική στιγμή, στην οποία δύναται να καθοριστεί το μέλλον της ανθρωπότητας. Είναι η χρονική στιγμή που θα καθοριστεί αν η ανθρωπότητα θα πεθάνει από τον πυρηνικό πόλεμο ή θα μακροημερεύσει, επιτυγχάνοντας την οριστική εφαρμογή της παγκόσμιας ειρήνης και της συνεργασίας όλων των ανθρωπίνων φύλων.

Και, παρόλα αυτά, παρά τα ωραία λόγια και τις υποσχέσεις της διεθνούς κοινότητας και του ΟΗΕ ότι μέχρι το 2030 θα έχει επιβληθεί η παγκόσμια Ειρήνη, το «Ρολόι της Αποκάλυψης» (το ρολόι δηλαδή που προσδιορίζει το ποσό κοντά είναι η ανθρωπότητα σε ένα παγκόσμιο κατακλυσμιαίο γεγονός) απέχει από το τέλος του 2022 μόλις 90 δευτερόλεπτα από τα μεσάνυχτα – απέχει, δηλαδή, μόλις 90 δευτερόλεπτα από το τέλος. Από την οριστική εξάλειψη της ανθρώπινης φυλής.

Το μέλλον, λοιπόν, είναι στα δικά μας χέρια.

Και το ίδιο είναι και το αίμα όλων των ανθρώπων των μελλοντικών γενιών, που δύναται να μην υπάρξουν ποτέ, λόγω των δικών μας βιαιοτήτων.

Τι λέτε λοιπόν;

Θα σταματήσουμε αυτές τις ανθρώπινες βιαιότητες;

Θα συμβάλλουμε για να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο;

Θα σταματήσουμε να ακολουθούμε στα τυφλά… είδωλα της ωραίας Ελένης;

Από το μαθητή της Γ’ Γυμνασίου, Αντώνη Μισθό