Στη σημερινή εποχή οι ανισότητες έχουν οξυνθεί σε τέτοιο βαθμό που ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, τα τελευταία δύο χρόνια, αύξησε την περιουσία του κατά εξακόσια δισεκατομμύρια δολάρια τη στιγμή που περίπου 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε 24 ώρες από έλλειψη τροφής. Συνεπώς αξίζει να αναρωτηθούμε μήπως η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή; Αν ναι, πώς αυτό μπορεί να αλλάξει;
Οι κοινωνικές ανισότητες δεν αποτελούν νέο φαινόμενο. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, εμφανίζονται στις κοινωνίες και διαμόρφώνουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο οργάνωσής και λειτουργίας τους. Ωστόσο αντλώντας παραδείγματα από το παρελθόν και συγκεκριμένα από τη Γαλλική Επανάσταση, παρατηρούμε πως όταν ο πλούτος συσσωρεύεται σε πολύ λίγα χέρια, κυριαρχεί η αγανάκτηση και ως αποτέλεσμα αυτής προκύπτουν συγκρούσεις. Συνδέοντας, λοιπόν, την ιστορία με τη σημερινή εποχή, είναι εύκολο να αντιληφθούμε για ποιον λόγο η κοινωνική συνοχή είναι τόσο εύθραυστη στις μέρες μας .
Με την τεχνητή νοημοσύνη να καταναλώνει περισσότερο πόσιμο νερό από την παγκόσμια βιομηχανία εμφυαλομενου νερού μονάχα για την ψύξη των κέντρων δεδομένων της όταν ο πλανήτης πάσχει από λειψυδρία, με τους πολέμους να αποτελούν καθημερινό θέμα των δελτίων ειδήσεων και τη φτώχεια να αυξάνεται σημαντικά την τελευταία δεκαετία, είναι απόλυτα λογικό ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας να ανησυχεί για το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Για τον λόγο αυτό καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για την προστασία του παγκόσμιου πληθυσμού και τον περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων. Δυστυχώς, ο ρόλος της εκπαίδευσης σε αυτό -αν και καταλυτικός- συχνά υποτιμάται. Σαφώς πρώτη προτεραιότητα επιβάλλεται να θεωρείται η καθολική πρόσβαση σε πόσιμο νερό, τροφή και υγειονομική περίθαλψη, ωστόσο, αν επιδιώκουμε πραγματική κοινωνική πρόοδο, οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι κάθε παιδί και κάθε νέος θα έχει ίση πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση. Εξάλλου, η εκπαίδευση δεν αφορά μόνο την παροχή γνώσεων αλλά, πρωτίστως, συνιστά μέσο για τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών και δικαιωμάτων .
Ο Νέλσον Μαντέλα δήλωνε χαρακτηριστικά: «η εκπαίδευση είναι το ισχυρότερο όπλο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να αλλάξεις τον κόσμο». Συνεπώς ας τη χρησιμοποιήσουμε για να δημιουργήσουμε μια πιο δίκαιη και πιο δημοκρατική κοινωνία στην οποία κανένα παιδί και κανένας άνθρωπος δε θα βρίσκεται αντιμέτωπος με τη φτώχεια, την πείνα και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Ας αναλάβουμε, λοιπόν, την ευθύνη να δημιουργήσουμε τον κόσμο που θα θέλουμε να έχουμε, έναν κόσμο γεμάτο παιδικά χαμόγελα, αγκαλιές και όνειρα όχι ένα στρατόπεδο πολέμων με κομμένα δάση και απελπισμένους ανθρώπους, όχι μια κοινωνία δυο ταχυτήτων.
Κωνσταντίνος Κεχριώτης
