Ο Κόσμος

Μια θάλασσα απέραντη,

Πολλές ψυχές στα βάθη,

Τα βλέμματα αμέτρητα,

Που βρίσκεται η αγάπη;

Τα πλήθη είναι πολύχρωμα,

Ίδια σκέψη- ούτε μια,

Οι γλώσσες αγκαλιάζονται,

Γιατί δίψα για τη βία;

Το κάθε πνεύμα- μόνο του,

Δική του μέρα, σώμα, πάθος,

Όλα τα πνεύματα- μαζί,

Ο κόσμος- ένα άνθος.

Ξυπνούν στο χάραμα οι κόρακες,

Και βλέπουν νυχτοπούλια,

Ελεύθερα- και τα δύο πτηνά,

Μαζί φτιάχνουν τραγούδια.

Από τη μαθήτρια του ΙΒ1, Ελένη Παρασκευή Μέξη