Συμμετοχή του Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Δούκα στο Φεστιβάλ “Εμένα με νοιάζει”

Τη φετινή σχολική χρονιά και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη 2025, ξεκίνησε το 1^ο μαθητικό Φεστιβάλ για τη Βία: «Εμένα με νοιάζει». Το φεστιβάλ αυτό φιλοξενήθηκε στην Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών στο Μαρούσι, με κύριο θέμα την προσωπική στάση απέναντι στον άνθρωπο και την κοινωνία ως τρόπο πρόληψης της βίας.

Το φεστιβάλ πραγματεύεται τα διαφορετικά είδη της βίας και τον αντίκτυπο που έχουν στην κοινωνία και στον καθένα μας ξεχωριστά. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ παρουσιάστηκαν εικαστικά δρώμενα, θεατρικά, τραγούδια, δοκίμια και ποιήματα, ενώ συμμετείχαν σχολεία, ιδιωτικά και δημόσια, από όλη την Αθήνα. Το φεστιβάλ είχε ως σκοπό την ευαισθητοποίηση και την παρότρυνση των μαθητών να μιλήσουν ελεύθερα και να εκφράσουν δημιουργικά τις απόψεις και τους προβληματισμούς τους σχετικά με ζητήματα βίας μέσω ποικίλων μορφών τέχνης.

Η προσωπική μας εμπειρία:

Ελίνα Νικολίτση (συγγραφή δοκιμίου)

“Προσωπικά η εμπειρία αυτή θα μου μείνει σίγουρα αξέχαστη καθώς καθ’ όλη τη διάρκεια των δράσεων, η αίθουσα πλημμύριζε από τέχνη, συναίσθημα και ελευθερία, γεγονός που με γεμίζει ψυχικά και πνευματικά. Επιπλέον, το φεστιβάλ μου έδωσε την ευκαιρία να φτάσω πιο κοντά στο να ξεπεράσω τον φόβο μου, το άγχος μου να μιλάω μπροστά σε πολύ κόσμο, με τον πιο ευχάριστο και δημιουργικό τρόπο. Εκφράστηκα μέσα από την τέχνη που αγαπώ, τη συγγραφή, και μάλιστα, πάνω σε ένα θέμα που με συγκινεί και αποτελεί αντικείμενο βαθύτατου προβληματισμού και ευαισθητοποίησης. Τέλος, για εμένα, η εμπειρία αυτή μου προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση, αφού έβλεπα και θαύμαζα τους φίλους μου να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους δημιουργικά και υπεύθυνα, να παρουσιάσουν με πάθος και θάρρος τις απόψεις τους μέσα από την τέχνη και να προκαλούν τη συγκίνηση και την ευαισθητοποίηση όλων μας.”

Μαρία Γιαννακοπούλου (σύνθεση- στίχοι- ερμηνεία τραγουδιού).

“Το συγκεκριμένο φεστιβάλ μού έδωσε την αφορμή να δημιουργήσω ένα τραγούδι βασισμένο σε ένα riff στην κιθάρα, που είχα σκεφτεί από το καλοκαίρι. Με τη σύνθεση των στίχων και την πλαισίωση από μουσικά όργανα, το ‘’Guns&Violence” έγινε το πρώτο τραγούδι του συγκροτήματός μου (undesired). Tην ημέρα του φεστιβάλ είχα πολύ άγχος καθώς θα τραγουδούσα μόνη μου στην σκηνή , χωρίς την μπάντα μου. Παρόλα αυτά, όταν ξεκίνησε η μουσική, αφοσιώθηκα σε αυτή και επικεντρώθηκα στους συμμαθητές μου που βρίσκονταν στο κοινό. Μέσω του φεστιβάλ ήρθα πολύ κοντά με δύο κοπέλες από το σχολείο, με την Ελίνα αλλά και με τους undesired.“

Μαριά Γιαννακοπούλου και Ελίνα Νικολίτση