Στις μέρες μας, σε πολλά εκπαιδευτικά συστήματα κυριαρχεί η αποστήθιση σε αντίθεση με την δημιουργικότητα. Μαθητές καλούνται να μάθουν μια υπερβολικά μεγάλη ύλη σε όλα τα μαθήματα προκειμένου να πετύχουν στις εξετάσεις. Συχνά όμως η ύλη αυτή αφαιρεί την χαρά της μάθησης από τα παιδιά καθώς και την ελευθερία σκέψης τους. Η ερώτηση πλέον είναι η εξής: «Το σχολείο μας δίνει γνώσεις ή δημιουργεί μηχανές απομνημόνευσης;»
Η δημιουργικότητα είναι το να μπορείς να σκέφτεσαι «έξω» από τα όρια και να εκφράζεις τον εαυτό σου. Η δυνατότητα για δημιουργικότητα στα σχολεία δίνεται μέσα από το μάθημα των καλλιτεχνικών, από βιωματικές εργασίες όπου οι μαθητές πειραματίζονται και να μαθαίνουν να καλλιεργούν την κριτική τους σκέψης, την συνεργασία και την αυτογνωσία. Από την άλλη πλευρά, η γνώση είναι ένα εξίσου σημαντικό θεμέλιο όμως καμία φορά με την μεγάλη ποσότητα θεωρίας μπορεί να μειώσει την ουσιαστική κατανόηση και την χαρά για μάθηση. Ένα σχολείο το οποίο δίνει έμφαση στη δημιουργικότητα προετοιμάζει ολοκληρωμένους ανθρώπους, ικανούς να ανταπεξέρχονται με αυτοπεποίθηση στις προκλήσεις της ζωής.
Συμπερασματικά, το σχολείο πρέπει να γίνει χώρος έμπνευσης για τους μαθητές και όχι καταπίεσης. Αυτό γίνεται με την μικρότερη ποσότητα ύλης αλλά μεγαλύτερη σε δημιουργικότητα. Έτσι και οι μαθητές θα μετατρέψουν το σχολείο σε μια απολαυστική εμπειρία, που προετοιμάζει τους μαθητές για έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες.
Εβίτα Κάτσου
