Είναι γεγονός ότι η εφηβεία είναι μία κρίσιμη αναπτυξιακή περίοδος στη ζωή του ατόμου, που συνοδεύεται από ποικίλες αλλαγές στην ψυχή και στο σώμα του. Σε αυτή την καθοριστική περίοδο της ζωής, οι νέοι διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους, αναζητούν την ταυτότητά τους και καλούνται να διαχειριστούν ποικίλες προκλήσεις σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο. Παράλληλα, βρίσκονται αντιμέτωποι με προβλήματα που σχετίζονται με την προσωπική, αλλά και την κοινωνική τους ζωή.
Αναντίρρητα, ένα σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί τους εφήβους είναι η πίεση που δέχονται από το απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμά τους. Πέρα από τα καθήκοντα για το σχολείο, τα οποία ειδικά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο είναι αυξημένα, πολλοί έφηβοι έχουν επιπλέον απογευματινά μαθήματα σε φροντιστήρια ή άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα ο ελεύθερος χρόνος που τους απομένει να είναι ελάχιστος, όχι μόνο τα απογεύματα, αλλά ακόμη και τα Σαββατοκύριακα. Επομένως, συσσωρεύεται κόπωση, ενώ αντίθετα δεν υπάρχει δυνατότητα εκτόνωσης από την πιεστική καθημερινότητα. Επιπλέον, για τους μαθητές του Λυκείου, η επίπονη αυτή καθημερινή προσπάθεια συνδέεται άμεσα με την εισαγωγή στα πανεπιστήμια, ίσως ακόμη και με την επαγγελματική αποκατάσταση, δηλαδή με έναν στόχο, τον οποίο ο έφηβος επιθυμεί -όμως πιέζεται πολύ για να επιτεύξει. Στην περίπτωση αυτή, στην κούραση προστίθεται το άγχος και η αγωνία για το μέλλον. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω είναι πολύ δυσάρεστος για τον έφηβο και τον γεμίζει ανησυχία και φόβο που αδυνατεί να διαχειριστεί.
Κρίνεται, επομένως, επιβεβλημένη η ανάγκη ο νέος να εκπαιδευτεί κατάλληλα, με τη συνδρομή της οικογένειας και του σχολείου, ώστε να μάθει να διαχειρίζεται υπεύθυνα και αποτελεσματικά κρίσεις και προβλήματα που ανακύπτουν στην καθημερινότητά του.
Αχιλλέας Βήτος
